سفره قلمکار
به اشتراک بگذارید

هنر قلمکاری نوعی نقاشی و ایجاد طرح بر روی پارچه است که امروزه به آن چیت سازی نیز می گویند. مانند تمام هنر های دیگر هنر قلمکاری نیز در زمان صفویه رونق یافت. شاه عباس را باید شاه هنرمند نامید زیرا ارزش تمام هنر های ایران را دانست و برای پیشرفت آنها هر کاری انجام داد. اصفهان مهد این هنر بود و در حال حاضر نیز هست. استاد قلمکار با قلم ظریف خودروی پارچه ها طرح و نقش های خوش رنگ و لعابی را تصویرگری می کند. اخیرا شهر اصفهان به عنوان نامزد شهر جهانی قلمکاری از سوی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به شورای جهانی صنایع دستی معرفی شد.
قلمکاران ابتدا پارچه ای را که قرار است روی آن کار کنند به مدت 5 روز در آب جاری قرار می دهند تا تمام مواد زائد آن دفع شود سپس رنگ های عمده ی سبز، زرد، آبی، قرمز و قهوه ای را تهیه می کنند. صنعتگر با استفاده از قالب های چوبی شروع به زدن نقش روی پارچه می کنند. بعد به مدت 2 یا 3 ساعت پارچه را در آب میشویند تا رنگ های اضافی آن بروند. پارچه را خشک کرده و آماده تثبیت رنگ می کنند. ابتدا پاتیل را پر از آب کرده و می جوشانند سپس مقداری پوست انار و مغز روناس را اضافه می کنند تا رنگ آن ثابت شود. بعد از خشک کردن و گذراندن مراحل منگوله زنی یا ریشه تابی آماده ارائه به بازار می گردد.
نقوشی که در هنر قلمکاری از آن استفاده می گردد مناظر تاریخی، جانوران اهلی و وحشی، مینیاتور، شکارگاه های صنعتی، رامشگران و نوازندگان، گل و بوته اسلیمی، تصاویر شعرا، زنجیره، کتیبه، زورخانه و ورزشگاه ها، تصاویر عشاق ایرانی، داستان های حماسی و غیره....... پارچه قلمکاری شده ارزش بسیاری دارد زیرا استاد با قلم خود ظریف ترین نقش ها را با عشق و حوصله روی آن ایجاد کرده است. تمام رنگ های روی پارچه حرفی برای گفتن دارند گویی که میخواهند با شما حرف بزنند. این عشق، این هنر اصیل نباید فراموش شود زیرا نشانی از روحانی بودن و معنوی بودن مردم ایران باستان است. هیچ هنری بی دلیل آفریده نشده و هیچ هنرمندی بیهوده کار نمی کند
 

لیست محصولات